مردى را ديد كه بر در مسجد ايستاده بود ، غمگين محزون . حضرت فرمود كه ، « چيست تو را ؟ » گفت : « پدر و مادر من فداى تو باد ! به مصيبت مرگ پدر و برادر مبتلا شده‌ام و مىترسم كه فزعناك شده باشم . » حضرت فرمود : « بر تو باد كه تقوا و صبر شعار خود سازى كه فردا آن را بيابى « 1 » . و صبر در كارها به منزلهء سر است از جسد . پس ، هرگاه مفارقت كند سر از جسد ، فاسد مىشود جسد . همچنين از هر كار كه صبر مفارقت كند ، آن كار فاسد مىشود . » و از حضرت امام موسى عليه السّلام منقول است كه ، اگر صبر كنى ، خوشحال و نيكو حال خواهى بود و اگر نكنى ، خداى عز و جلّ تقديرات خود را نافذ مىگرداند - خواه تو راضى باشى و خواه كاره « 2 » . و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله منقول است كه فرموده كه ، صبر سه نوع است : صبر نزد مصيبت ، و صبر بر طاعت ، و صبر از معصيت . پس ، هركه صبر كند بر معصيت چنان كه ردّ كند آن را به نيكويى ، مىنويسد خداى عز و جلّ جهت او سيصد درجه كه ما بين درجه‌اى تا درجه‌اى ديگر ، مثل ما بين آسمان است تا زمين ؛ و هركه صبر كند بر طاعت ، مىنويسد خداى عز و جلّ جهت او ششصد درجه ما بين درجه‌اى تا درجه‌اى ديگر ، مانند ما بين عمق زمين تا عرش ؛ و هركه صبر كند از معصيت - يعنى ، به صبر خود را از معصيت نگاه دارد - مىنويسد خداى عز و جلّ جهت او نهصد درجه ما بين هر درجه تا درجهء ديگر ، مانند ما بين عمق زمين تا منتهاى عرش . [ 71 ب ] و از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه آن حضرت فرمود كه ، « چون پدرم ، علىّ بن الحسين عليهما السّلام را وفات حاضر شد ، مرا به سينهء خود منضمّ ساخت و گفت : خ يا بنىّ ! وصيّت مىكنم تو را به آنچه وصيّت كرد مرا به آن پدرم در وقتى كه وفات او را حاضر شد خ . و ذكر كرد كه پدرش او را به آن وصيّت فرموده بود . گفت : يا بنىّ ! صبر كن بر حقّ و اگرچه تلخ باشد . » و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه فرموده : « هركه مبتلا شود از مؤمنان به

--> ( 1 ) . پايان گفتار حضرت معلوم نيست . شايد سخن ايشان تا همين‌جا ، و شايد آنچه در ميان دو گيومه قرار داده شده ، باشد . ( 2 ) . ناپسنددارنده .